เมื่อราวสิบสองปีที่แล้ว แม่ผมเคยเป็นครูอยู่ที่โรงเรียนเล็กๆแห่งหนึ่ง
ณ ที่นั่น แม่รู้จักเด็กประถมหกคนหนึ่ง เป็นเด็กผู้หญิง ทุกคนเรียกเธอว่า "แคระ"
เธออายุไล่เลี่ยกับผม ตอนนั้นอายุสิบสองปี แม่บอกว่าเธออาจจะแก่กว่าผมสักปีหนึ่ง
 
นานมากแล้ว แม่เอ่ยถึงเด็กผู้หญิงคนนั้น
แม่พูดถึง ไอ้แคระ ผมถามว่าแคระไหน 
สายตาที่แม่มองกลับมาที่ผมนั้นสลดและหดหู่อย่างที่ผมไม่อาจบรรยาย
 
แคระเป็นเด็กผู้หญิงที่ผมไม่รู้จะให้คำจำกัดความอย่างไรดีครับ
ไม่รู้ว่าโชคร้าย มีกรรม หรืออะไรสักอย่างที่คนจะพูดกัน
 
 
เธอเห็นแม่ของเธอถูกข่มขืนแล้วฆ่าต่อหน้าต่อตา ตอนอายุได้หนึ่งขวบ
ศพของแม่เธอถูกโยนลงน้ำ ไม่มีใครจับผู้ร้ายได้ 
ไม่กี่ปีถัดมา เธอถูกข่มขืน ไม่มีใครจับผู้ร้ายได้
และอีกไม่กี่ปีถัดมา ก่อนแตกเนื้อสาว เธอก็ถูกข่มขืนอีก 
และแน่นอน,, ไม่มีใครจับผู้ร้ายได้
 
ผมไม่รู้ และไม่อาจชี้ชัดได้ว่าเหตุการณ์ใดที่ทำให้สติสัมปชัญญะทั้งหมดของเธอฟั่นเฟือน
เธอกลายเป็นเด็กผู้หญิงสติไม่เต็มเต็ง อยู่กับยายที่ไม่ค่อยจะมีกินเท่าไร
 
 
ผมหดหู่ไปนานเมื่อแม่เล่าเรื่องของแคระให้ฟัง
เชื่อเหลือเกินว่าเรากลายๆคนอยู่ดีกินดี โชคดีกว่าแคระ
ผมไม่รู้จะพูดอย่างไร
แต่เรื่องราวของเด็กผู้หญิงคนนี้กระทบกระเทือนอะไรบางอย่างในตัวผม
และทำให้ผมสำนึกได้ว่า โลกของคนแต่ละคนนั้นช่างต่างกันเหลือเกิน
 
 
ตอนนี้แคระคงอายุยี่สิบเอ็ดปี ไล่เลี่ยกับผม
เด็กผู้หญิงร่างเล็ก มอมแมม ที่ผมไม่อาจจำกัดความได้เธอโชคร้าย หรือมีกรรม หรือควรใช้คำใดที่มนุษย์จำกัดความไว้
"คนเลว" เป็นผู้ยัดเยียดสิ่งเหล่านั้นให้แก่เธอ
 
ผมไม่รู้เธอเป็นอย่างไรบ้าง
บางทีผมก็อยากให้แม่พาไปเยี่ยมเธอบ้าง
ผมภาวนาให้เรื่องราวของเธอเบนไปในทิศทางที่ดีขึ้น
 
อย่าให้คนเพศผู้คนไหนทำร้ายเธอได้อีกเลย
ผมภาวนาไว้เช่นนั้น
และคาดหวังเหลือเกินว่า หากได้รับข่าวของเธออีก หากผมมีโอกาสนั้นนะ
ขอให้เธอไม่เป็นอะไรมากไปกว่าเดิม
 
ผมขอให้เอนทรี่ย์นี้สะท้อนอะไรหลายๆอย่างในสังคมนะครับ
ไม่ว่าจะเรื่องที่ผู้หญิงถูกข่มขืน เรื่องที่ไม่ว่าจะใครก็ช่วยอะไรเธอไม่ได้มากนักแม้แต่แม่ผม
หรือแม้แต่เรื่องที่ผู้ร้ายไม่ถูกจับเลยแม้แต่คนเดียว
 
 
 
เอนทรี่ย์นี้อุทิศแด่แคระ เด็กผู้หญิงที่โชคร้่ายที่สุดคนหนึ่งเท่าที่ผมรู้จัก

Comment

Comment:

Tweet

ขออภัยค่ะ เม้นผิดลิ้งค์ TT'

#6 By มินิเค้ก'★ on 2011-12-22 00:23

ใช่ๆ มันเป็นอะไรปัญญาอ่อนมากอ่ะ
คือเราก็อายุ17 18 กันแล้วทั้งนั้น
แต่รับน้องต้องมานั่งเป็นกลุ่ม
แล้วก็เต้นเพลงสันทนาการ เพลงเดิมๆ
ท่าเต้นง๊องแง๊ง

คือเข้าใจนะว่าคนที่เต้น ซึ่งก็คือรุ่นพี่ที่รับน้องทั้งหลาย
คุณสนุก มีความสุข คุณอยากโชว์ คุณบลาๆๆๆ
แต่ช่วยนึกถึงความรู้สึกของน้องปี1ที่เข้ามาบ้าง
ว่าเขาจะคิดยังไง รู้สึกยังไง
ไม่ใช่เด็กอนุบาลแล้ว ที่จะต้องมาเต้นตาม
ไม่ค่อยเต้นแรงๆก็โดนรุ่นพี่พูดกัดใส่ -*-
เยี่ยมจริงๆ เฮ้ออ

#5 By มินิเค้ก'★ on 2011-12-22 00:22

พระเจ้าช่วย นี่มันโหดร้ายเกินไป

#4 By the box (124.121.174.254) on 2011-10-19 22:42

อ่านแล้วสะเทือนใจค่ะ
ขอให้แคระมีชีวิตที่ดีขึ้น..อย่าได้เจอเรื่องเลวร้ายอีกเลย

#3 By opalsiker on 2011-05-26 20:20

ชีวิตของเด็กน้อยangry smile
ขอให้เธอได้เจอคนดีๆ คนที่รักและดูแลเธอ
ไม่ให้เธอได้เจอกับสิ่งเลวร้ายพวกนี้อีก

#2 By kororo on 2011-05-26 19:57

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

คำว่าโชคร้ายยังดีไปที่จะบรรยาย
อ่านแล้วพูดไม่ออก รู้สึกว่างานที่ทับถมผมอยู่ตอนนี้เป็นเรื่องจิ๊บๆไปเลย

จากนี้ไปก็ขอให้แคระโชคดีนะครับ
Hot! Hot! Hot!

#1 By SILY on 2011-05-26 17:59